Partnerverhaal Michiel
Van deelnemer naar trainer: het verhaal van Michiel bij MDT Jong & Meer
Met zijn MDT-groepsgenoten zette Michiel Wallinga de jongerenraad in Wageningen op. Ze leerden hoe ze vage ideeën concreet konden maken. Én dat een wethouder ook maar een mens is die je kan bellen. Twee jaar later is hij zelf trainer voor MDT Jong & Meer. Hoe zet hij zijn ervaring als deelnemer in om een goede trainer te zijn?
Je hebt meegedaan aan MDT, hoe zag jouw project eruit?
Ik zat in verschillende bandjes en had al geholpen om in het jongerencentrum een repetitieruimte te bouwen. Een van de jongerenwerkers vertelde me toen dat ze een nieuwe jongerenraad op wilden richten en of dat iets voor mij was. Ik zei ja, en meteen de week erna hadden we het eerste overleg. Aimee begeleidde dat destijds en deed dat in de vorm van een MDT-traject. Ons einddoel was dus die jongerenraad. De weg ernaartoe hebben we met behulp van MDT vormgegeven: hoe zorgen we dat jongeren meer inspraak krijgen, hoe zet je een jongerenraad op, hoe werken we samen, welk netwerk bouwen we op?
Wat leerde je door MDT Jong & Meer?
Foto's van project Rave4aPlace gemaakt door: Levi van Ginkel
De meningen binnen de jongerenraad waren heel erg verdeeld. We hebben veel discussies gehad en geleerd hoe we daarmee om konden gaan. Dat leerden we van Aimee en van elkaar. Aimee stelde ons ook veel vragen, zodat we zelf ging nadenken over onze meningen en over alles wat er bij het oprichten van een jongerenraad komt kijken. Ik heb ook geleerd om actie te ondernemen, en niet alleen maar na te denken. Een van die acties was om met ambtenaren en wethouders van de gemeente te praten. Ik snap nu beter hoe een gemeente werkt. We ontdekten dat de wethouder ook gewoon een mens is die we kunnen bellen.
Wat heb je over jezelf geleerd?
Ik werd voorzitter van de jongerenraad en in die rol heb ik geleerd om ruimte te creëren voor discussie en vertrouwen krijgen in de groep. Ik dacht eerst dat je als voorzitter verantwoordelijk was dat alles gebeurt, en dat als niet alles goed liep, dat het dan aan mij lag. Ik heb geleerd om los te laten, anderen ook taken te laten doen en daarop vertrouwen. In het begin vond ik dat lastig, omdat ik de rest niet kende en iedereen had een eigen perspectief en kwam daar ook voor op. Het mooie is dat we juist die verschillende geluiden hebben gewaardeerd in elkaar, we hoefden het ook niet eens te zijn. Het was juist een kracht om de verschillende geluiden aan de gemeente te laten horen. Dus samenwerken met een groep mensen die je nog niet kent, vertrouwen krijgen in elkaar, dat is mijn grootste ontwikkeling geweest. Het maakte dat ik met veel vertrouwen het stokje kon overdragen toen ik stopte met de jongerenraad.
En het meest meetbare is dat ik door MDT wel echt carrièrekansen heb gekregen. Ik ben commissielid bij een bank en natuurlijk zelf MDT-trainer geworden.
Twee jaar later werd je gevraagd als trainer. Hoe is dat gegaan?
De toenmalig projectleider van MDT kende ik al via de jongerenraad. Hij had me uitgenodigd voor de eindbijeenkomst van een MDT-groep die nu Wageningen Culture Collective heet. Aan het eind hoorde ik dat hij ging stoppen als MDT-trainer en vroeg hij of ik het over wilde nemen. Ja tuurlijk, zei ik!
De nieuwe leden van Wageningen Culture Collective hebben toen met mijn begeleiding Rave4aPlace georganiseerd. Vier karren met enorme sound systems met alle elektronische muziekcollectieven van Wageningen reden door de stad. Alles legaal, er was een samenwerking met de politie en gemeente. Op die manier lieten ze zien dat er een plek nodig is voor nachtcultuur. Er liepen wel 500 mensen mee.
Foto's van project Rave4aPlace gemaakt door: Levi van Ginkel
Hoe neem je je ervaring als deelnemer mee voor je rol als trainer?
In een grote creatieve chaos kan ik nu beter orde aanbrengen. Als trainer kijk ik er meer op een afstandje naar en stel ik kritische vragen. Ik fluit de deelnemers soms terug: Welke rollen hadden we ook alweer afgesproken? Wat is nu het doel? Hoe brengen we wat structuur aan? Daarnaast heb ik ze erg kunnen helpen met het contact met de gemeente en andere organisaties. Als deelnemer had ik natuurlijk geleerd dat je een wethouder gewoon kan benaderen. Dat geef ik nu aan hen door. Ze kunnen ook veel van elkaar leren en dat stimuleer ik. Ik zie mezelf als faciliterend en verbindend.
Wat ben je op dit moment mee bezig?
Er is een groep studenten van de WUR die meer wil doen voor mentale gezondheid van jongeren, zij vormen nu een nieuwe MDT-groep. Na de eerste meeting weten ze beter wat ze willen: zorgen dat mensen elkaar kunnen vinden. Ik vermoed dat ze vanuit een community gaan zorgen dat mensen elkaar meer ontmoeten. Er gebeurt zoveel, maar organisaties hebben moeite met jongeren vinden die willen aansluiten bij hun projecten. En jongeren hebben moeite met organisaties vinden die ze misschien een stap verder kunnen helpen. Ze willen dat beter op elkaar laten aansluiten. We gaan zien wat er precies uitkomt!
Voor mij is het in ieder geval belangrijk om iets duurzaams op te zetten wat ook ná MDT doorgaat. Zo mooi om te zien dat dat bij Wageningen Culture Collective heeft gewerkt.